:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> CORPSE BRIDE, THE
CORPSE BRIDE, THE (BLU-RAY)
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2008-08-17
FILM
Victor Van Dort (Johnny Depp) is de geluksvogel van de dag, want hij mag (moet) trouwen met de adellijke Victoria Everglot (Emily Watson). Een huwelijk gebaseerd op liefde ziet het er op het eerste gezicht niet uit, want zijn schoonouders (Albert Finney en Joanna Lumley) zijn verlopen adel op zoek naar een fortuin en zijn eigen ouders (Paul Whitehouse en Tracey Ullman) zijn rijk maar gewone visboeren. Tot overmaat van ramp steekt Victor tijdens de generale repetitie zijn toekomstige schoonmama in de fik en mijnheer pastoor (Christopher Lee) gebiedt hem vriendelijk maar toch met zekere aandrang om zijn tekst eerst van buiten te leren vooraleer hij nog eens een poging onderneemt om de huwelijksgelofte uit te spreken. Victor gaat ze dan maar oefenen in het grote bos met een dode tak die op een hand lijkt. Niet zo'n slimme zet, want onder de grond zit er wel degelijk een vervloekte bruid die op brutale wijze is overvallen en die met haar laatste adem gezworen heeft dat ze onder de eik zal wachten tot iemand haar komt verlossen van haar vloek. Wat bij deze gebeurd is. Er zijn echter een paar complicaties. Voor wie het al mocht opgevallen zijn: Victor is springlevend en zijn echtgenote, Emily (Helena Bonham Carter) is best wel een aantrekkelijk stuk, maar we kunnen niet onder het feit uit dat ze dood is. Een leven in het dodenrijk ziet Victor niet zitten en hij probeert met alle geweld Victoria te waarschuwen. De wijze Elder Gutknecht (Michael Gough) kent wel een paar trucjes om de doden weer naar het land van de levenden te katapulteren. Intussen heeft zich bij haar al een nieuwe hofmaker aangediend, een zekere Barkis Bittern (Richard E. Grant), die denkt dat Victor nooit terugkomt. Jammer genoeg is Barkis een oude bekende van Emily.

Weinig films kunnen uitpakken met een concept dat tenminste volledig origineel is en geen samenraapsel van andere film-en populaire cultuurinvloeden. Alhoewel die invloeden in Tim Burtons Corpse Bride niet altijd verdwenen zijn, weet de regisseur toch een film af te leveren die boven de middelmaat uitsteekt, zelfs boven zijn eigen middelmaat waarvan hij de bakens heeft uitgezet met commerciëlere films als zijn eigenwijze interpretatie van Planet Of The Apes - waarop spijtig genoeg geen vervolg kwam. En de naam is intussen al twee keer gevallen: Tim Burton. De man keert met deze film terug naar zijn eerste liefde, het genre van de stop-motionanimatie waarmee hij eerder al scoorde in The Nightmare Before Christmas. Grafisch is er op zijn werk niets aan te merken, de poppetjes zien er surrealistisch maar duidelijk genoeg uit en dankzij de stopmotion is elke visuele grap in de film perfect getimed (wie heeft er een Harryhausen-piano staan? Oké, die grap was dan weer gepikt uit Monsters Inc.). Toegegeven, hier en daar is er al eens een grapje bij dat voor leentjebuur bij de collega's kan doorgaan, maar met Burton weet je nooit of het als schaamteloos plagiaat bedoeld is of als idolaat eerbetoon. De meester is niet te beroerd om stukken uit andere films te "lenen", niet louter en alleen om het eigendomsrecht te kunnen claimen, maar ook om duidelijk het stempel van zijn eigen artistieke stijl op de film te drukken. En die is in één woord samen te vatten: gotisch. Een tocht door het decor van een Burtonfilm is als een ritje door het spookhuis. Met dien verstande dat het misschien wel spannend is, maar eigenlijk niet zo eng. Enkele geraamtes verliezen hier en daar een paar ledematen, maar blijkbaar kan dat allemaal met een tubeke colle-tout worden opgelost. Burtons personages zijn ééndimensionale sprookjesfiguren, zonder enige diepgang, maar met een goeie en duidelijke taakomschrijving: een gierigaard, een fortuinjager, een onbesproken wichtje, een niet zo onbesproken wichtje dat kind aan huis is in het nachtleven van de onderwereld... typisch de archetypes die je in sprookjes terugvindt. Het is de magie van dit alles, het juist samenbrengen van al die elementen die we in zoveel films hebben gezien, goede stop-motionanimatie, een concise en niet te moeilijk verhaal, een fijne visuele uitwerking en een prachtige score met originele liedjes van Danny Elfman die van The Corpse Bride maken wat ie is. In tegenstelling tot de Disneyfilms maken de hoofdpersonages hier geen emotioneel proces door waar ze gelouterd maar wijzer uitkomen. De personages klinken en botsen, zoals het wormpje dat in één van Emily's oogbollen woont en er er op tijd en stond uitpopt, meestal wanneer er een goeie oneliner aan de orde is.

Niet alleen componist Danny Elfman draagt bij tot de typisch Burtoneske stijl van de film door de soundtrack te voorzien van onguur pianospel dat geënt is op allerlei films over weerwolven, zombies, monsters van Frankenstein en vampieren. Ook het casten van Burtons lievelingsacteur, Johnny Depp, met wie hij al projecten als Edward Scissorhands en Charlie And The Chocolate Factory, en niet te vergeten Sleepy Hollow tot een goed einde heeft gebracht, draagt positief bij tot de sfeer van de film, zij het alleen met zijn stem. Wordt Johnny Depp daardoor al bijna familie van Tim Burton, dan kan dit zeker gezegd worden van Helena Bonham Carter, die de echtgenote van Burton ís, wat resulteerde in samenwerkingen als de reeds eerder genoemde Charlie And The Chocolate Factory en Planet Of The Apes. Bonham Carters voorliefde voor excentrieke rollen konden we ook al zien in onder meer Harry Potter And The Order Of The Phoenix en Fight Club. Het is moeilijk onder woorden te brengen of stemmen met elkaar al dan niet klikken - zo is de lichaamstaal die daarbij hoort uiteraard geen menselijk gebaar maar "slechts" stop-motionanimatie, maar toch doet de combinatie van twee rare vogels als Depp en Carter het, wat eens te meer de excentriciteit van hun personage én dat van hun partner onderstreept telkens wanneer partner X partner Y naar zijn wereld meeneemt en vice versa. In enkele aanvullende rollen wist Burton ook nog Joanna Lumley, Tracey Ullman, Michael Gough te strikken, maar de hoofdvogel heeft hij afgeschoten door Christopher Lee zo ver te krijgen dat hij de onheilspellende lijnen van mijnheer pastoor voorleest.

BEELD EN GELUID
De dvd-versie kreeg van ons al een maximale score voor beeld en geluid en vermits deze Blu-ray daar niet voor moet onderdoen, is de conclusie snel getrokken. Omdat de film van begin tot einde in stop-motion is gefilmd, staat of valt de beeldkwaliteit natuurlijk met het gebruikte materiaal. Om zijn lievelingsgenre, stop-motionanimatie, alle eer aan te doen, heeft Burton bij het selecteren van zijn materiaal op geen dollar gekeken. De weergave is feilloos. De scènes baden in een donkere en gotische sfeer met veel overtonen van blauw en grijs en d'r is helemaal niets aan te merken op het contrast, of op de diepte van de schakeringen. Alle stappen van het filmen zijn digitaal gebeurd. Dat de print dus compleet vrij is van beschadigingen, moet geen wonder heten. The Corpse Bride is geen film waarin surrounds en speciale effecten een té grote rol spelen - het in beweging krijgen van de animaties is al een prestatie op zich, maar toch worden de details niet verwaarloosd: als er iemand met een pot of een pan ogooit, dan hoor je het nastuiteren in de zijkanalen. De dialogen zijn helder en zuiver. Maar dé grote overwinnaar op deze Blu-ray zijn  de soundtrack en de liedjes van Danny Elfman. Die swingen als een tiet, én ze worden perfect in de diverse balansen van de 5.1 EX-mix opgevangen en vrijgegeven.

EXTRA'S (met dank aan Dieter)
De extra's zijn nagenoeg dezelfde als op de dvd-versie: de making of van Corpse Bride is onderverdeeld in zeven aparte segmenten. Inside The Two Worlds (4:03) onderzoekt de verschillen tussen de wereld van de levenden en die van de doden. In Danny Elfman Interprets The Two Worlds (4:56) komt Burtons huiscomponist aan het woord over zijn muzikale visie op het project, terwijl in Tim Burton: Dark Vs. Light (3:39) de regisseur zelf zijn zegje doet. The Animators: The Breath Of Life (6:38) en Making Puppets Tick (6:33) focussen op de technische aspecten van het filmen van een stop-motionfilm. De laatste twee featurettes gaan dieper in op de indrukwekkende stemmencast. Voice From The Underworld (5:58) laat de acteurs aan het woord over hoe graag ze met Burton samenwerken, terwijl The Voices Behind The Voice (7:36) in splitscreen de voornaamste acteurs (gefilmd tijdens de stemopnames) naast de afgewerkte scènes zet. Preproduction Galleries (13:28) volgt het verloop van de belangrijkste personages van schets tot afgewerkte animatiepoppen, met veel clips van testshots. Wie de muziek van Danny Elfman nog eens in detail wil beluisteren, zonder storende dialogen of geluidseffecten, kan daarvoor terecht bij een Music Only Track. En tenslotte bevat de disk ook nog een Trailer  (2 min.) die de mix tussen horror, humor en sprookje slechts matig verkoopt.
 
CONCLUSIE
The Corpse Bride is in de eerste plaats een animatiefilm die vormelijk boven de rest van zijn genre uitsteekt, alhoewel de morbide sfeer voor de allerkleinsten misschien wat te griezelig zal zijn. De Blu-ray bevat geen Vlaams of Nederlands geluidsspoor. Burton bewijst met deze film eens te meer dat hij de contemporaine gelijke is van een genie als Ray Harryhausen en dat zijn beheersing van de stop motion-animatietechniek gewoon perfect is.



cover



Studio: Warner

Regie: Tim Burton
Met: Johnny Depp, Helena Bonham Carter, Emily Watson, Tracey Ullman, Paul Whitehouse, Joanna Lumley, Albert Finney, Richard E. Grant, Christopher Lee, Michael Gough

Film:
8/10

Extra's:
7/10

Geluid:
10/10

Beeld:
10/10


Regio:
B

Genre:
Fantasy

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
2005

Leeftijd:
6

Speelduur:
77 min.

Type DVD:
SS-DL


Beeldformaat:
1.85:1 HD

Geluid:
Engels Dolby Digital 5.1 EX
Spaans Dolby Digital 5.1 EX
Italiaans Dolby Digital 5.1 EX


Ondertitels:
Nederlands, Engels, Spaans, Zweeds, Deens, Noors, Fins, Italiaans
Extra's:
• Documentaire "Inside The Two Worlds",
• Documentaire "Danny Elfman Interprets The Two Worlds",
• Documentaire "The Animators: The Breath Of Life",
• Documentaire "Tim Burton: Dark Vs. Light",
• Documentaire "Voices Of The Underworld",
• Documentaire "Making Puppets Tick",
• Documentaire "The Voices Behind the Voice",
• Gallerij,
• Geïsoleerde muziek-track,
• Trailer

Andere recente releases van deze maatschappij