:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> BESTE UIT CHRIS EN CO, HET - DEEL 2
BESTE UIT CHRIS EN CO, HET - DEEL 2
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2006-12-10
REEKS
Hoera! Chris Van den Durpel leest onze pagina! Of toch minstens één van zijn medewerkers. Dat denken we toch. In de bespreking van deel 1 smeekte ik nog om het uitbrengen van enkele op de eerste box ontbrekende legendarsiche scènes, waarbij ik onder meer vernoemde: de Pulp Fiction-parodie, Sylvain bij de oudstrijders-reünie, meer Gerard Mommaerts, het interview van Marlène de Wouters met Bassie de Clown, Kevin op cruise, het triootje Witse-Huygebaert-Van In, Ingrid de Putter aan de coke, Kevin op de boekenbeurs, de Filip Mars-versies van Bohemian Rhapsody en Paradise By The Dashboard Light en véél, véél meer van marginale "Snelle" Eddy Truyens. En zie, bijna al mijn gebeden (alleen de cruise en Paradise... ontbreken) zijn verhoord met deze tweede compilatie, die op mijn dvd-schap een ereplaatsje krijgt naast zijn broertje. We hadden bij bovengenoemde bespreking reeds beloofd om de discs middels wat lovende commentaar een duwtje in de rug te geven, en dus zijn we moreel verplicht om dat bij deze nogmaals te herhalen.



Maar het is met veel plezier gedaan, want zo'n paar avonden nog eens opnieuw genieten van Van den Durpels (verbazend vele) hoogtepunten uit zijn VT4-periode is allerminst een straf, zelfs al gaat net zoals bij de eerste boxset de continuïteit van de humor wat verloren door het feit dat van sommige running jokes slechts een selectie werd gemaakt. Vier discs, telkens uit een andere periode van de show, vatten opnieuw enkele goeie grappen uit het oeuvre van Van Den Durpel samen, en door de chronologische aanpak is er zowaar evolutie in de sketches te merken: de filmpjes worden korter maar gevatter, Van Den Durpel werkt voortdurend zijn eigen formule bij en probeert sneller tot de kern te komen. Desalniettemin wordt een groot deel van de humor pas grappig in de herhaling, nadat een typetje aflevering na aflevering de revue passeert, en we mee mogen leven met de alsmaar in een neerwaartse spiraal verzeilende carrière van Ronny King (die om te beginnen al niet veel voorstelde), de weinige ups en vele downs in het liefdesleven van Snelle Eddy of de beangstigend gelijkende imitatie van de geschifte museumconservator Jan Hoet.



Een korte beschrijving van Van Den Durpels carrière als imitator kon U reeds in de bespreking van deel 1 lezen, en ik ga trachten niet in herhaling te vallen. Ook op deze dvd-compilatie ontbreekt wegens rechtenkwesties al het "oudere" materiaal van Chris Van Den Durpel, zoals de vele bijdragen voor de spelshow De Drie Wijzen en de slechts één seizoen lopende Typisch Chris-show, en beperkt de aangeboden selectie van fragmenten zich noodgedwongen tot het materiaal dat Van den Durpel voor VT4 onder de naam Chris & Co bracht, nu al acht seizoenen lang. Van Den Durpel is bovendien bij mijn weten de enige Vlaamse komiek die de overstap van de VRT-staatsomroep naar een commerciële zender maakte zonder noemenswaardig aan kwaliteit te moeten inboeten, uitgezonderd misschien het feit dat onvermijdelijk op VT4 de filmpjes voortdurend onderbroken worden voor reclame, maar dat is natuurlijk op dvd geen issue. We denken dan ook dat Chris Van Den Durpel bij het bespreken van zijn contract met VT4 spijkerharde garanties heeft gevraagd én gekregen aangaande de creatieve rechten op zijn werk, en dat blijkt op lange termijn te lonen. Recent nog werd zijn David Copperfield-imitatie Daniel Chesterfield door een Amerikaans automerk opgepikt voor een televisiereclame. Dit blijkt echter een éénmalige stunt geweest te zijn. Een echte internationale doorbraak zit er niet in, daarvoor is de humor ook te Vlaams verankerd. Als Ronny King Eliane Lieckendael-gewijs door de gangen van het gerechtsgebouw loopt, zal er buiten de Vlaamse landsgrenzen niet veel volk zijn dat de finesse van de grap begrijpt, en ook de persiflages op een ongelofelijk grote selectie aan kutprogramma's op het Vlaamse scherm zijn nog maar half zo grappig als men het origineel niet kent. Zelfs de gemiddelde Nederlander zal hier geen lol aan beleven, behalve dan als Van den Durpel nog eens een blik van de vleesgeworden Nederlandse arrogantie Bassie de Clown opentrekt, of Piet Römers commissaris De Cock imiteert.

Ik heb eerder dit jaar de man tijdens een opname van zijn nieuwe reeks shows live aan het werk mogen zien, en zowel zijn imitaties als zijn eigen bedenksels blijven nog altijd erg op de lachspieren werken (ik had wel de pech juist bij de opnamen geweest te zijn waarbij als centrale gast Nederlands grootste kwal, Frans Bauer, centrale gast was; niet voor herhaling vatbaar). Alhoewel ik niet al zijn typetjes even geslaagd vind, is Van den Durpels troef toch eens te meer zijn veelzijdigheid, én het feit dat hij over waarschijnlijk het beste team aan grimeurs in Vlaanderen beschikt. Én hij speelt nog eens gretig in op de media-acualiteit ook: er mag de echte prins Laurent niets overkomen, of het wordt prompt breed uitgesmeerd. En als de VRT uitpakt met een nieuwe politiereeks zoals Witse, dan staat Chris Van den Durpel quasi onmiddellijk klaar met een persiflage daarop, waarbij hij toch op korte tijd de tics van Hubert Damens personage heeft gekopieerd. Ook fenomenen zoals het soort debiele telefoonspelletjes, waar nota bene zijn broodheer VT4 zich in zeer hoge mate schuldig aan maakt, worden ongenadig belachelijk gemaakt. Van den Durpels universum is intussen bevolkt met een paar tientallen typetjes, zodanig dat voor elke gepaste situatie er wel één of andere neuroot uit het laatje kan gehaald worden, of het nu Filip Mars is met zijn versie van Bohemian Rhapsody, Jan Hoet die het één of ander kunstevenement moet becommentariëren, of televisiemonument La Esterella die haar commentaar mag geven over de talrijke comebacks die ze de afgelopen vijftig jaar heeft proberen uit haar mouw en haar stembanden te schudden: niemand is veilig als Van den Durpel één keer op dreef geraakt.



Deze compilatie heeft wel het nadeel dat het bronmateriaal niet erg logisch gemonteerd is. Zo zien we door enkele grappen de aftiteling van het programma lopen, zelfs al is de dvd nog niet in de helft, en bij één Gerard Mommaerts-sketch loopt er zelfs nog een banner door het beeld dat er een speciale nieuwsuitzending volgt na het programma. De manier waarop sommige sketches abrupt worden afgebroken is soms wel storend, en het is jammer dat daar bij de montage niet wat meer aandacht is aan besteed. Toch is de gekozen selectie aan filmpjes één waar we ons volledig in kunnen vinden: een gevarieerde afwisseling tussen originele personages en imitaties van bestaande mediafiguren. Van den Durpel is nu bezig met een langspeelfilm - na Oesje met Kamiel Spiessens zijn tweede alweer - over Firmin Crets; persoonlijk toch niet echt mijn favoriet, ik zou daarentegen méér dan de normale prijs betalen voor een langspeelfilm rond Snelle Eddy. Wat ons ook toch nog even doet herinneren om two thumbs up te hijsen voor actrice Nele Goossens, die nu al ettelijke jaargangen meedraait in de rol van Kelly, de bimbo-vriendin zonder hersens van Eddy - om omgang te hebben met een marginale crimineel als Eddy heb je inderdaad best niet te veel verstand op overschot.




Pagina: 1 - 2 - 3
cover




Studio: Universal

Regie: Ludo Cox, David Ottenburgh
Met: Eddy Truyens en zijn marina-vriendin Kelly, Kamiel Spiessens, Paul Schampers, Firmin Crets, Ronny King, Prins Laurent, Herman Brusselmans, Jan Hoet, Sylvain Van Genechten, Filip en Irma Mars, La Esterella, Jimmy B., Kevin van Stay Steady, Gerard Mommaerts, Marlène De Wouters, Bassie de Clown

Film:
8,5/10

Extra's:
3,5/10

Geluid:
8/10

Beeld:
8/10


Regio:
2

Genre:
Komedie

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1998-2004

Leeftijd:
AL

Speelduur:
414 min.

Type DVD:
SS-DL


Beeldformaat:
1.33:1 & 1.78:1 anamorfisch PAL

Geluid:
Vlaams Dolby Surround 2.0

Ondertitels:
Geen
Extra's:
• Geanimeerde menu's,
• 8 videoclips,
• Bloopers

Andere recente releases van deze maatschappij