:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> SLIDERS - SEIZOEN 1 & 2 DUAL-DIMENSION EDITION
SLIDERS - SEIZOEN 1 & 2 DUAL-DIMENSION EDITION
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2007-04-22
SERIE
Eindelijk is in de Benelux ook, na jaren uitstel, maar gelukkig geen afstel, de eerste tweeseizoens-box van Sliders verschenen. Inhoudelijk kunnen we dus de bespreking van onze oude UK-versie overnemen. Wie wil weten in welke mate deze release verschilt van voornoemde release, moet even bij beeld en geluid kijken. Een review van het derde seizoen, waar we in onze database alleen de regio 1-versie ter beschikking hadden, is nakend.

Stel je even voor dat Hitler nooit geboren zou zijn geweest, omdat er in de kraamkliniek verwikkelingen zouden hebben voorgedaan. De Tweede Wereldoorlog zou nooit plaats hebben gehad, en de wereld zou nooit de bittere pil van het nazisme hebben moeten slikken. De keerzijde van de medaille: stel dat Hitler eerder dan de Amerikanen beschikking had gehad over atoomwapens, dan woonden we nu allemaal in een jodenvrij Groot-Germanië dat zich zou uitstrekken van Vladivostok tot Gibraltar. Kleine veranderingen doen de loop der geschiedenis uit elkaar splijten in een quasi oneindigdimensionale variëteit van werelden, waarbij de éne wat meer op de onze lijkt dan de andere, maar waar telkens iets fundamenteels mis mee is.



Overgiet deze premisse met wat speculaties over een geünifieerde veldentheorie uit de quantummechanica - tot op heden nog steeds een onopgelost probleem, en je hebt de perfecte basisingrediënten voor een science-fictionreeks over vier reizigers die per ongeluk in een parallelle wereld verzeild geraken, en week na week proberen om hun eigen wereld te bereiken. En daar telkens weer miserabel in falen. Bolleboos Quinn Mallory (Jerry O'Connell) heeft namelijk een toestel in elkaar geknutseld om - na het oplossen van de zogenaamde Einstein-Rosen-Podensky-brug - dergelijke wormgaten tussen twee werelden te openen, en wanneer zijn professor fysica, Maximilian Arturo (John Rhys Davies) en zijn vriendin Wade (Sabrina Lloyd) langs komen om het fenomeen eens met eigen ogen te zien, worden ze in de poort gezogen, samen met een toevallige passant, schlager-zanger Rembrandt "Crying Man" Brown (Cleavant Derricks) - zo genoemd omdat ófwel zijn publiek, ófwel hijzelf steevast bij elk optreden spontaan beginnen te janken van miserie. De timer geraakt bij hun eerste reeks echter stuk, en in plaats van het proces te kunnen sturen, zijn ze aangewezen op random-sprongen tussen verschillende universa op gezette tijdstippen. Missen ze een sprong, dan zijn ze gedoemd om in het universum van het moment achter te blijven.

De reeks is het geesteskind van Star Trek: The Next Generation-scenarist Tracy Tormé en The Naked Gun-producent Robert K. Weiss, en het idee werd gesteund door producent John Landis (An American Werewolf In London). Tormé kwam naar verluidt op het originele idee door een artikel te lezen over een mislukte aanslag op George Washington, en zich vervolgens af te vragen hoe een dergelijke aanslag een impact zou hebben gehad op de wereld zoals hij die vandaag kent. Eens deze premisse goed en wel was vastgelegd, bleven de ideeën onuitputtelijk toestromen. Wat als antibiotica nooit was uitgevonden? Wat als de dinosaurussen nooit waren utgestorven? Wat als de vrouwen de dienst zouden uitmaken in de maatschappij in plaats van de mannen? Het aantal mogelijkheden scheen onuitputtelijk, ondanks het feit dat elk van de scenario's ongeveer volgens hetzelfde stramien wordt opgebouwd: de Sliders arriveren op een wereld die op de hunne lijkt, maar toch op een paar cruciale punten verschilt. Net op basis van die cruciale punten werken ze, of enkele van hen, zichzelf vervolgens in nesten, en vervolgens is het weer een race om op het juiste moment op de juiste plaats te zijn wanneer de timer afgaat en ze naar de volgende wereld versassen. Missen ze namelijk een mogelijkheid - zo wordt ons altijd duidelijk gemaakt - dan zitten ze voor eeuwig en altijd vast in het universum waar ze dat ogenblik zitten. En ja, telkens zou het beter voor hen zijn wanneer ze zich niet zouden hebben bemoeid met de geplogenheden in het universum waar ze te gast zijn, en nee, ze kunnen het niet laten om zich toch te moeien. Anders was er voor de kijker niets aan, natuurlijk.



Alhoewel het toch onwaarschijnlijk lijkt dat ze telkens op het laatste nippertje hun aansluiting naar de volgende wereld halen, heeft de reeks het ontegensprekelijk het voordeel dat het centrale gegeven niet tijdreizen is; elke film of reeks over tijdreizen eindigt vroeg of laat in een stel tijdsparadoxen waardoor het verhaal ontspoort. De Sliders reizen niet in de tijd, maar tussen werelden waarbij een kleine verandering in de geschiedenis vaak dramatische gevolgen in het heden als gevolg heeft. In sommige van de werelden lopen ze bovendien hun dubbelganger uit dat universum tegen het lijf, en die heeft niet altijd goede bedoelingen. Dit betekent natuurlijk dat er vaak gebruik wordt gemaakt van blue-screen technieken waardoor eenzelfde acteur twee rollen kan vervullen, de originele Slider en zijn of haar dubbelganger uit het universum in kwestie. Alleen in het geval van Rembrandt Brown (Cleavant Derricks) heeft men op bijzonder ingenieuze wijze het feit uitgespeeld dat de acteur over een identieke tweelingsbroer (Clinton Derricks Carroll) beschikt; dit kleine geheimpje is achteraf uitgelekt, maar zorgde in eerste instantie toch voor verbaasde blikken van hoe-hebben-ze-dat-gedaan wanneer bijvoorbeeld Rembrandt Brown zijn dubbel een hand of een knuffel geeft. Niet alle afleveringen zijn even sterk, maar de makers hebben hun uiterste best gedaan om het gegeven zo goed mogelijk uit te werken, en de perfecte uitbalancering tussen drama en humor houdt de reeks zeker deze eerste twee seizoenen levendig en fris.

Desondanks waren productieproblemen vanaf dag één hét probleem bij Sliders. Fox had het in die periode veel te druk met het promoten van die andere science-fictiongigant, The X-Files, en liet de productie van Sliders wat teloor gaan. Dit lag aan de basis van enkele ongelukkige keuzes: de afleveringen werden niet in de bedoelde volgorde uitgezonden, waardoor de continuïteitsopbouw bemoeilijkt werd, de cliffhanger van seizoen 1 werd nauwelijks tot niet opgevolgd en tot overmaat van ramp begonnen de producenten zich ook te bemoeien met de inhoud van de show. Zo werd het semi-reguliere karakter van Conrad Bennish (Jason Gaffney), op de oorspronkelijke wereld een geeky student van professor Arturo, uit de reeks geweerd omdat er op Fox al een paar andere reeksen liepen met vergelijkbare karikaturen. De ingreep die door de fans het minst werd geapprecieerd was echter het invoeren van een altijd weerkerende vijand, die in de aflevering Invasion voor de eerste keer ten tonele wordt gevoerd: de Kromaggs, een intelligent en oorlogszuchtig apenras dat de kunst van het sliden beheerst en die erop uit zijn om alle parallelle universa te veroveren. Fox heeft bovendien de reeks na twee seizoenen uit haar line-up geschrapt, iets wat ze nog al eens doen met kwalitatieve sci-fi (remember Futurama en Firefly?). De reeks werd echter opnieuw opgepikt door Sci-Fi Channel, die seizoenen 3 tot en met 5 produceerden, maar er een heel andere stempel op wilden drukken, die mogelijk de fans nog meer vervreemd heeft. Deze, andere inhoudelijk ingrepen en interne onenigeden, zorgden ervoor dat de castleden één voor één afhaakten, totdat tegen het einde van het vijfde seizoen van de originele cast alleen nog Cleavant Derricks overbleef.



En dat is nu net het spijtige aan de reeks, want het originele viertal was een zeer getalenteerd stel acteurs met veel mogelijkheden om het beste uit deze reeks te putten. Jerry O'Connell heeft enorm veel uitstraling als Quinn Mallory, en zijn sympathiekmakende verlegenheid wordt perfect gebalanceerd door de heerlijke Sabrina Lloyd als Wade Wells. Er wordt bovendien altijd een romantisch spanningsveld tussen de twee gecreëerd, waarbij het uitspreken van hun gevoelens tegenover elkaar altijd wordt gedwarsboomd door de hindernissen van het moment. Deze succesformule sloeg in The X-Files ook aan, maar is in deze reeks zeker zo nadrukkelijk aanwezig. Cleavant Derricks is duidelijk aan boord gehesen als comic relief, maar de show wordt gestolen door John Rhys-Davies, als de flamboyante en heetgebakerde Engelsman Maximilian Arturo die zich door de reeks heen scheldt en vloekt in onvervalste Kapitein Haddock-stijl, en op alles en iedereen zwartgallige commentaar spuit. Terwijl hij probeert de ernst hoog te houden, belandt uitgerekend hij altijd in de meest potsierlijke situaties, en zijn gaven zoals zijn intellect en doorzicht botsen altijd met zijn gebreken zoals zijn impulsiviteit, zijn ijdelheid en af en toe zijn overgewicht. In deze bezetting zou de reeks tot halverwege het derde seizoen doorlopen; daarna werden sommige personages uit de reeks geschreven, en vervangen door nieuwe vaste personages, waaronder Kari Wuhrer als Maggie Beckett.



EDITIE
Deze Sliders Season One & Two Dual-Dimension Edition was oorspronkelijk enkel verkrijgbaar in regio 1 en in een UK-variant van regio 2. De versie die nu in de Benelux wordt uitgegeven lijkt ons op de ondertiteling na een letterlijke port te zijn van die laatste, met één belangrijk verschil (zie extra's), en met een andere verpakking, drie dubbele slimlines in plaats van één digistack. De negen afleveringen (waaronder een pilootaflevering van dubbele lengte) van seizoen 1 en de dertien afleveringen van seizoen 2 zijn hierop terug te vinden; alleen is de volgorde ook hier totaal verprutst. 20th Century Fox heeft namelijk nooit de moeite willen doen om de afleveringen in de volgorde uit te zenden die de makers origineel voor ogen hadden. De volgorde die U op deze discs terugvindt, is dus de uitzendvolgorde. De bedoelde volgorde, tevens de orde waarin we U aanraden de afleveringen te zien, is:

Seizoen 1:

  • Pilot
  • Summer Of Love
  • The Prince Of Wails
  • Fever
  • Last Days
  • The Weaker Sex
  • Eggheads
  • The King Is Back
  • Luck Of The Draw

Seizoen 2:

  • Into The Mystic
  • Time Again And World
  • El Sid
  • Love Gods
  • The Good, The Bad And The Wealthy
  • As Time Goes By
  • Gillian Of The Spirits
  • Obsession
  • Invasion
  • Post Traumatic Slide Syndrome
  • In Dino Veritas
  • Greatfellas
  • The Young And The Relentless



Pagina: 1 - 2 - 3
cover



Studio: Universal

Regie: Andy Tennant, Mario Azzopardi, Michael Keusch, Felix Enriquez Alcala, Timothy Bond, Vern Gillum, Les Landau, Richard Compton, John McPherson, Paris Barclay, Oscar L. Costo, Adam Nimoy, Colin Bucksey, Allan Eastman
Met: Jerry O'Connell, John Rhys Davies, Cleavant Derricks, Sabrina Lloyd

Film:
9/10

Extra's:
2/10

Geluid:
8/10

Beeld:
5,5/10


Regio:
2

Genre:
Sciencefiction

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1995-1996

Leeftijd:
6

Speelduur:
966 min.

Type DVD:
SS-DL


Beeldformaat:
1:33:1 PAL

Geluid:
Engels Dolby Surround 2.0

Ondertitels:
Nederlands
Extra's:
• Geanimeerde menu's,
• Making of-documentaire,
• Slideshow

Andere recente releases van deze maatschappij