:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> TROY D.C.
TROY D.C.
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2007-10-11
FILM
"Alweer een director's cut?", hoor ik u zeggen. Inderdaad, Wolfgang Petersens verfilming van de epische strijd van de Griekse geallieerde krachten tegen de stadsstaat Troje omdat één van hun prinsen per se met de vrouw van één van de Griekse koningen wilde vogelen, hebben we al uitgebreid beschreven in de bespreking van de special edition van Troy. Warner verblijdt ons nu echter met een nieuwe versie, die, verwarrend genoeg, ook wordt gelabeld als 2-disc special edition, maar die we voor het gemak even als de director's cut zullen aanduiden. We kijken even na voor u of de film er zelf baat bij heeft gehad en of u nog eens in uw geldbeugel mag duiken.

Even de korte inhoud overnemen. De oorlogszuchtige koning Agamemnon (Brian Cox) is bezig met de vele kleine Griekse koninkrijken één voor één aan zijn gezag te onderwerpen. Alleen de oninneembaar geachte vesting van Troje blijft hem een doorn in het oog. Hij krijgt eindelijk een aanleiding om Troje de oorlog te verklaren wanneer Paris (Orlando Bloom), de jongste prins van Troje, op bezoek bij Agamemnons broer Menelaos (Brendan Gleeson), diens bloedmooie vrouw Helena (Diane Kruger) schaakt. Alhoewel de koning van Troje, Priamus (Peter O'Toole) wéét wat voor onheil hij hiermee aanricht, ontvangt hij Paris en zijn broer Hector (Eric Bana) met de nodige égards en gunt hij zijn jongste zijn recentste verovering. Agamemnon willigt het verzoek van Menelaos om wraak in en mobiliseert een gigantisch leger van Griekse koninkrijken die allemaal onder zijn bevel vechten. Om de strijd te kunnen beslechten, hebben ze echter de hulp nodig van de legendarische krijger Achilles (Brad Pitt), die aan niemand horig is en alleen maar vecht om eeuwige roem te verwerven. Hij laat zich overhalen om mee te vechten met het argument dat, als de grootste oorlog aller tijden  wordt uitgevochten, hij alleszins van de partij moet zijn. Hij doet wel alle moeite van de wereld om zijn geliefde neef Patroclos (Garrett Hedlund) zo ver mogelijk van het strijdtoneel te houden.



Bij de landing op de Trojaanse stranden vernielen de soldaten van Achilles een heiligdom van Apollo, doden de priesters en schaken priesteres Briseis (Rose Byrne), nicht van Hector en Paris. De Trojanen zien dit als een rechtstreekse belediging aan de god Apollo en menen de goden aan hun kant te hebben. Om onnodig bloedvergieten te vermijden stelt Paris voor te duelleren met Menelaos om de hand van Helena. In het gevecht krijgt Paris een roemloos pak slaag en zonder de interventie van zijn broer Hector, die Menelaos doodt, zou hij het duel niet overleefd hebben. Maar dan komt de ware aard van Agamemnon boven en hij begint met de belegering van Troje. Achilles heeft zich uit de strijd teruggetrokken omdat Briseis hem door Agamemnon is afgenomen en als verzetje aan zijn soldaten is gegeven. Achilles, die een donkere profetie onderhoudt over zijn eigen lot bij afloop van dit drama, houdt zich afzijdig, maar de opeenvolgende gebeurtenissen dwingen hem tot actie. De Trojanen houden echter goed stand en het is pas nadat de schrandere koning Odysseus (Sean Bean) van Ithaka het plan opvat om soldaten naar binnen te smokkelen in een houten paard, dat de strijd zich in het voordeel van de Grieken keert.

Met 156 minuten was de gewone cinemaversie al een behoorlijk lange zit en met 195 minuten wordt deze director's cut er natuurlijk niet eenvoudiger op om uit te zitten zonder minstens één toiletpauze. De film is er niet beter of slechter op geworden en mijn oordeel over de theatrical cut was al redelijk mild voor een film die nu niet echt de beste kritieken aller tijden heeft mogen incasseren, maar de director's cut bevat véél, véél meer sex and gore. Aan de lijn van het verhaal werd niets substantieels (en zelfs dat laatste woord mag u wegdenken) veranderd, maar eens één van de zovele massaspektakels losbarst, zien we in deze versie Grieken en Trojanen elkaar lekker onthoofden, ledematen afhakken, spietsen, speren in elkaars oog gooien (!) en meer van dat fraais - en dit is dan nog niets vergeleken met het originele boek van Homerus!. Wie iets minder gewelddadig ingesteld is, zal ongetwijfeld ook wel zich verheugen bij het bericht dat Diane Kruger nog eens een extra dimensie van haar acteerpersoonlijkheid laat zien, als u begrijpt wat ik bedoel. Inhoudelijk zijn een paar zeer kleine dingen veranderd, de openingsscène waarin een hond op één van Agamemnon's oorlogsvelden de lijken komt aflikken, de iets beter invoering van Ulysses' personage en meer screentime voor Ajax (Tyler Mane)... het maakt het verhaal iets vlotter maar verandert uiteraard niet de fundamentele verhoudingen. Het gewelddadigere aspect betekent alleszins dat de film weer beter aansluit bij Homeros' originele werk.



De productie van Troy ging gebukt onder vele problemen, waarbij het meest gemediatiseerde de publieke defenestratie van componist Gabriel Yared ten voordele van James Horner was. Een belangrijke motivatie om deze director's cut echter juist nú uit te brengen is ongetwijfeld dat de producenten een graantje trachten mee te pikken van het succes van Zack Snyder's thematisch verwante, maar nog véél bloederigere 300. Troy is géén stripverfilming, alhoewel het bij momenten wel op een Shakespeare-op-een-mindere-dag lijkt. Maar tegelijkertijd deed zich toch maar weer lekker de opportuniteit voor om de grootste criticasters de mond te snoeren, die als voornaamste bezwaar hadden dat het allemaal wat te braaf was, te weinig seks, historisch accuratere veldslagen... wel, die zijn nu op hun wenken bediend. Ik heb er geen flauw idee van hoe zeer de nood steekte bij Petersen: wílde hij wel eens een DC maken, of heeft men moeten komen smeken., Wel: de verliezers zijn de censors geweest. Blijkbaar toch, want nu had Petersen carte blanche en het is er aan te merken. Ik schreef in de bespreking van de bioscoopversie "Misschien dat de dialogen wat oudbollig, en, excusez-le-mot, Star Wars-achtig overkomen, maar er zitten ook briljante scènes tussen, zoals de dialoog tussen Achilles (Pitt) en Priamus (O'Toole) wanneer die elkaar in het geheim ontmoeten. En oud en episch taalgebruik zal bovendien een film als deze niet echt schade berokkenen, maar eerder de sfeerschepping nog wat versterken." En ik blijf bij die mening: Troy is een machtige spektakelfilm die in het rijtje Lawrence Of Arabia, Spartacus en Gladiator thuishoort, niet omwille van de goede karakteruitwerking, maar omwille van de sfeer, de overdadige decors en het pijn aan de ogen veroorzakende klatergoud en de pracht en praal van de oudheid. De scène waarin de machtsdronken heersers van Troje bijeen komen na hun eerste kleine overwinning op de Grieken doet nog altijd de rillingen over de rug lopen. Alleen is in deze versie dat klatergoud iets minder goed zichtbaar vanwege de dikke plakken aangekoekt bloed.

Dat er in deze director's cut niet een klein beetje meer aandacht is geschonken aan elementen uit Homeros' Illias, zoals meer uitwerking van de personages en hun drijfveer, de godsdienstige context of zelfs het homo-erotische element tussen Achilles en Patroclos dat beslist uit de film is geweerd omwille van Brad Pitts imago, mag jammer zijn, maar bij een hernieuwde visie van de film is me toch opgevallen dat the rise and fall of Achilles, zijn minachting voor de goden terwijl hij er zelf een halve is, zijn onverzadigbare dorst naar roem waarvoor hij weet dat hij met zijn leven moet betalen... Wolfgang Petersen is een begenadigd verteller voor wie de beelden nog altijd het belangrijkste vertelmiddel zijn, wat we ook zagen in films als Das Boot en The Perfect Storm. De vele vechtscènes zijn perfect georchestreerd; acteurs als Brian Cox, Sean Bean en vooral Peter O'Toole geven de film enorm veel cachet en doen de iets minder glansrijke prestatie van pakweg een Orlando Bloom - misschien na Pirates Of The Caribbean en Kingdom Of Heaven iets te vaak als de "gevallen prins" gecast - die iets te nadrukkelijk de pussy uithangt, wat naar de achtergrond verdwijnen, wat een goeie zaak is.



Maar zelfs na het afromen van al de kleine gebreken die de film vertoont - iedereen kent het verhaal al en weet hoe het afloopt en de grote namen verdringen elkaar iets te veel van het scherm, waardoor de screentijd van een paar onder hen behoorlijk ingekort wordt en daar is in de director's cut niet echt veel aan verholpen - blijft er toch nog meer dan behoorlijk genoeg vet op de soep zitten. Het scenario is nog steeds een goed bewerkte visie die enerzijds de soms toch droge tekst van Homerus in zijn waarde laat, en toch er een lekker hapklare brok entertainend spektakel van maakt. Voor een historisch of literair accurate verfilming bent u hier absoluut wel aan het verkeerde adres, maar er zijn slechtere manieren om uw avond door te brengen. Er zitten andere, grootse prestaties in, die alleen al het bekijken van de film de moeite waard maken: Sean Bean is perfect als koning Ulysses, de wijze maar vastberaden held, die weliswaar zijn vragen heeft bij het legitieme van de veldslag, maar alleszins niet van plan is zijn eed van trouw te breken.

BEELD EN GELUID
Op het vlak van beeld en geluid is er wel wat veranderd ten opzichte van de oude release. De redelijk goeie transfer van de theatrical cut, op wat artefacts na, kon niet worden behouden, ware het niet dat men toch heeft gekozen om de film over twee disks te spreiden. Vermits het niet om een film met een entr'acte gaat, is de onderbreking op grosso modo 2/3 van de speeltijd nogal kunstmatig en storend, maar een noodzakelijk kwaad. De geelbruine tint die de film een warme, woestijnachtige uitstraling geeft komt goed tot zijn recht. Qua beeld zijn de kleuren wat heviger geprononceerd, soms tot op het punt van oververzadiging. Het geheel ziet er een stuk ruwer uit en dat komt de film zeker ten goede. De wolkenpartijen zijn stukken indrukwekkender en de stad Troje zelf ziet er schitterender uit. En dat allemaal dankzij een beetje colour shift. De goede beeldkwaliteit is dankzij Warner nog beter geworden nu de film over 2 disks is gespreid. De beelden zijn scherper, bevatten duidelijk minder moriéartefacts en de massascènes, bijvoorbeeldde inval van de Grieken, zijn rijk gedetailleerd. Met 2.40:1 is ook voor deze director's cut - vanzelfsprekend - het originele formaat behouden.



En natuurlijk neemt u bij een film als deze ook de spectaculaire soundscapes tot u. Wapengekletter, rollende vuurballen, zoevende pijlen... Troy heeft het allemaal én in overvloed. Het subwooferkanaal krijgt meer dan genoeg actie te verwerken, de surroundspeakers trillen als gek en de dialogen worden niet naar de achtergrond verdrongen, zelfs niet in het heetst van de strijd. Het duel tussen Menelaos en Paris is op dat vlak zeer goed demonstratiemateriaal. De muziekscore is echt wel herwerkt en niet zomaar bijgeschaafd om de extra minuten te overbruggen. De track is een stuk subtieler, aangenamer om naar te luisteren, minder bombastisch en daardoor komt de actie en de dialoog beter uit de verf, maar ook de fijne stukjes meer ingetogen soundtrack, die in het origineel verzopen in het wapengekletter. Eén opmerkingetje: er is nu een klein stukje van de score van Gabriel Yared overgebleven, namelijk de klaagzangen van de rouwende vrouwen na het sneuvelen van één van hun krijgers.

EXTRA'S
Het goede nieuws: bijna al het materiaal van de vorige versie is op deze versie overgehouden; er is een klein beetje bijgekomen en er is één toch al in wezen redelijk oninteressante featurette gesneuveld. De interactieve featurette "Gallery Of The Gods" is verdwenen en alhoewel ik niet houd van verdwijnend bonusmateriaal bij dvd-upgrades ga ik er ditmaal toch geen traan om laten. De drie featurettes die reeds op de vorige versie terug te vinden waren, staan er nog alledrie op. De eerste, "In The Thick Of The Battle" (17 min.) is een redelijk goede maar korte achtergrondreportage over de in de film gebruikte wapens en wapenuitrustingen en de voorbereidingen van de acteurs op de vechtscènes. "From Ruins To Reality" (14 min.) gaat over de bouw van de massief grote decors en over de lokaties waar de film geschoten is. "Troy: An Effects Odyssey" (11 min.) behandelt de speciale effecten en voor een film die zo rijkelijk uit de digitale trukendoos put, is deze documentaire maar aan de summiere kant. De redelijk onnozele animatic van 1 minuut, eerder nog als easter egg gepresenteerd,, "Greek Ship Towing", waarin we de Griekse schepen in een computermodel naast plastic eendjes zien drijven en een Griekse of Trojaanse CGI-schipper de pisbakken bezoekt, is ook bewaard, maar het waarom is ons een raadsel. De twee minuten durende trailer is de enige niet-ondertitelde feature. Nieuw is de 23 minuten durende en in 11 minuten uit elkaar vallende "Troy In Focus", waarin de veranderingen in de director's cut van commentaar worden voorzien. Een tweede nieuwe driedelige featurette "Attacking Troy" (15 min.) vertelt ons meer over de bewerking van Homeros' origineel tot een modern screenplay.



CONCLUSIE
Wie Troy nog niet gezien heeft, kunnen we zonder problemen deze rijkere en vloeiendere, maar iets minder familievriendelijke versie aanraden. De audio- en videokwaliteit van deze release behoren tot de top, de extra's zijn aangevuld, maar wie zich daaraan stoort, zal moeten leren leven met het feit dat de film over twee disks is verspreid.


cover




Studio: Warner

Regie: Wolfgang Petersen
Met: Brad Pitt, Eric Bana, Orlando Bloom, Diane Kruger, Brian Cox, Brendan Gleeson, Garrett Hedlund, Sean Bean, Julie Christie, Peter O'Toole, Saffron Burrows, Tyler Mane, Rose Byrne

Film:
9/10

Extra's:
6/10

Geluid:
8,5/10

Beeld:
8,5/10


Regio:
2

Genre:
Historisch

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
2004

Leeftijd:
16

Speelduur:
195 min.

Type DVD:
SS-DL


Beeldformaat:
2.40:1 anamorfisch PAL

Geluid:
Engels Dolby Digital 5.1
Frans Dolby Digital 5.1

Ondertitels:
o.a. Nederlands
Extra's:
• Inleiding door Wolfgang Petersen
• Documentaire "Troy In Focus"
• Documentaire "In The Thick Of The Battle"
• Documentaire "From Ruins To Reality
• Documentaire "Troy: An Effects Odyssey"
• Documentaire "Attacking Troy"
• Filmpje "Greek Ship Towing"
• Trailer

Andere recente releases van deze maatschappij