FILM
Hutch Mansell (Bob Odenkirk) heeft in de eerste film de cashvoorraad van de Russische maffia in de fik gestoken, en dat is een feit waar hij nog altijd voor betaalt. Een boss uit het criminele milieu (Colin Salmon) geeft hem regelmatig opdrachten waarin knokken en diefstal de ordewoorden zijn, en bij het volbrengen van zo'n opdracht is Hutch's schuld weer enkele honderdduizenden lichter. Met nog 30 miljoen te gaan rekent de baas hem voor dat hij tegen volgende lente schuldenvrij kan zijn, maar aangezien zijn "job" veel druk uitoefent op zijn gezin, vraagt en krijgt hij een tijdelijke pauze, zodat hij met zijn vrouw Becca (Connie Nielsen), zoon Blake (Gage Munroe) en dochtertje Sammy (Paisley Cadorath) eindelijk eens op vakantie kan gaan. Zijn keuze valt op het pretpark van Wild Bill Martin in Plummerville, Wisconsin, waar hij ooit met zijn adoptiefbroer Harry (Robert Fitzgerald Diggs) en zijn vader (Christopher Lloyd) is geweest.




Het park is intussen overgenomen door Wild Bill's zoon Wyatt (John Ortiz), en al op de eerste dag ontstaat er een vechtpartij tussen Blake en Max (Lucius Hoyos), de zoon van Wyatt en een echte pestkop. Sheriff Abel (Colin Hanks) wil het gezin de deur wijzen, maar Hutch heeft betaald voor een - rustige - vakantie, en hij zal een rustige vakantie krijgen, al moet hij daarvoor iedereen met geweld neerslaan. De sheriff stuurt dadelijk een knokploeg op Hutch af, die weliswaar erin slaagt om één van zijn vingertoppen af te hakken, maar de ploeg wordt door Hutch meedogenloos afgeslacht. Hutch neemt inlichtingen bij zijn baas, en het pretpark blijkt een doorvoerhaven voor drugs, vandaar dat ze er liever geen pottenkijkers bij hebben. Wyatt staat echter onderaan de hiërarchische ladder, met bovenaan de knettergekke boss lady Lendina (Sharon Stone), die er haar hand niet voor omdraait om heelder bloedlijnen uit te wissen voor een simpele belediging. Alleen hebben ze met Hutch de verkeerde tegenstander gekozen.




Nobody ruins his vacation!

Meer nog dan het eerste deel is dit tweede deel een aaneenschakeling van alibi's om Bob Odenkirk, de man van wie je het het minste verwacht, zijn tegenstanders in elkaar te laten meppen. De sullige advocaat uit Better Call Saul is in deze franchise een moordmachine die, in tegenstelling tot Nathan Caine uit Novocaine, wél pijn kan voelen. De film wisselt tussen de vredige vakantiesequenties van de familie Mansell en de ultragewelddadige knokpartijen waarin je voortdurend botten hoort kraken, en dit heeft (bedoeld of onbedoeld, maar waarschijnlijk dat eerste) een komisch effect. Alhoewel niet al Hutch's vingertoppen het einde van de film halen, weet enigszins voorspelbaar onze protagonist uiteindelijk toch de bovenhand te halen, zij het dat één en ander eindigt in het politiekantoor, waar Hutch tekst en uitleg mag komen geven.

BEELD EN GELUID
Gek genoeg is in de Benelux enkel de Blu-ray uitgekomen. We hebben de 4K dan maar in het Verenigd Koninkrijk gekocht, en deze blijkt gewoon Nederlandse ondertiteling te hebben. Niet dadelijk Universal's slimste marketingzet, dus. Nobody 2 ziet er een stuk lichter en luchtiger uit dan zijn voorganger. Eén en ander heeft wel te maken met het feit dat de actie zich dit keer afspeelt in een kleurrijk attractiepark, zelfs al wordt dit gebruikt als façade voor drughandel. Er spat nogal wat bloed op het scherm, en de personeelsleden van de make-updafdeling hebben overuren mogen draaien om al die verwondingen zo realistisch mogelijk in beeld te brengen, tot en met de onthoofding met een katana-zwaard aan toe. Dit ziet er allemaal stellig netjes uit, en hetzelfde kan gezegd worden van onder meer Mitch's stoppelbaard en Christopher Lloyd's rimpels. De Dolby Atmostrack biedt zeer mooie spreiding, maar vooral droge, harde kraakgeluiden telkens Mitch weer eens het gezicht van één van zijn tegenstanders verbouwt. De actiesequenties worden meestal onderbouwd door stevige rocknummers zoals van Spiral Starecase en The Offspring. Weliswaar staan die nummers een beetje te hard naar mijn smaak, en als er in die scènes dialogen waren geweest, hadden ze waarschijnlijk in de blubber verdwenen. De dialogen zitten gelukkig in andere scènes, en zijn allemaal goed verstaanbaar.




EXTRA'S
Eerst en vooral zijn er acht verwijderde scènes (8.29), waarin onder meer te zien is hoe Hutch in de spiegeltent zijn boobytraps plaatst. In Nobody 2: The Fight Continues (11.28) vertelt Sharon Stone dat ze dolenthousiast was om mee te werken aan de film, omdat de eerste film zo'n succes was bij haar eigen zonen. Nobody Does Stunts Like Us (12.26) leert ons dan weer dat Bob Odenkirk zich eigenlijk in een permanente staat van fysieke training bevindt, waarin hij zich voorbereidt op de vele, vele knokpartijen. Alle extra's staan zowel op de UHD als op de bijhorende Blu-ray.

CONCLUSIE
Nobody 2 biedt méér van hetzelfde, zij het met dit keer een komische setting. Met 89 minuten is de film nog korter dan het eerste deel, maar de actie is zeer gebald en gaat niet vervelen. Te krijgen op UHD in het Verenigd Koninkrijk.