SERIE
Op het einde van seizoen 4 heeft June Osborne (Elizabeth Moss) samen met een handvol medeplichtigen Fred Waterford (Joseph Fiennes) letterlijk aan stukken gereten, en als kroon op het werk zijn afgehakte vinger mét trouwring en al naar zijn weduwe Serena Joy (Yvonne Strahovski) opgestuurd. June neemt de schuld volledig op zich, alhoewel de manier waarop Fred verminkt is onmogelijk door één vrouw kan gedaan zijn, en ze geeft zichzelf aan bij de Canadese autoriteiten. De grap? De feiten hebben zich afgespeeld in een stuk niemandsland tussen Canada en Gilead, dus June heeft helemaal niets strafbaars gedaan. Of toch wel: de vinger opsturen naar Serena was het ongeoorloofd transporteren van een biologisch straal. Boete: 88 dollar, maar het mag ook elektronisch achteraf betaald worden.




Nutteloos om te zeggen dat Serena in alle staten is. Ze slaagt erin om de leiders van Gilead te overtuigen om van de begrafenis van Fred een mediacircus te maken dat nog protseriger is dan het Eurovisiesongfestival. Het spektakel wordt uitgezonden in meerdere landen, ook in Canada, en als wraak wordt de dochter van June, Hannah (Jordana Blake), prominent in de ceremonie opgevoerd, waarbij de kleur van haar mantel aangeeft dat ze eerlang zal worden opgeleid tot Vrouw, d.w.z. echtgenote van een Commandant. June kan zich nog net inhouden om Serena bij haar terugkeer naar Canada af te knallen, maar ze kan niet beloven dat ze het de volgende keer niet zal doen. Serena zit overigens als ambassadrice in Canada, waar ze een informatiecentrum wil oprichten over de religie in Gilead. En het dient gezegd: nogal wat Canadezen zien de theocratie wel zitten, en willen vooral van de lastige Amerikaanse politieke vluchtelingen verlost geraken. Om nog wat zout in de wonde te strooien, krijgt June een uitnodiging voor de openingsceremonie, maar onder haar slavinnennaam Offred. Luke Bankole (O-T Fagbenle) doet dan weer zijn uiterste best om het vermaledijde centrum te laten sluiten, zij het desnoods met een dossier vol bouwovertredingen.




Maar de afwezigheid van Hannah blijft steken, en Luke en June besluiten om samen naar Gilead te gaan om hun dochter te ontvoeren. Helaas worden ze gearresteerd, in niemandsland, en June wordt gevangengenomen door Serena. Net op dat moment krijgt die haar weeën, en is ze afhankelijk van June bij de bevalling. Serena kan niet meer terug naar Gilead, waar ze als een soort dienstmaagd voor het echtpaar Ryan (Lucas Neff) en Alanis (Genevieve Angelson) Wheeler geplaatst is, en ze zal aan den lijve ondervinden hoe het is om van haar pasgeboren kind gescheiden te worden. Commandant Lawrence (Bradley Whitford) heeft intussen een nieuw plan, dat moet tegemoet komen aan de migrantonvriendelijke omgeving van Canada, met de bedoeling uiteindelijk met het buurland vrede te kunnen sluiten: hij is van plan een nieuwe stad te stichten, New Bethlehem, waar ex-Gilead-dissidenten in vrede kunnen leven, en hij biedt June aan om als één van de eersten daar te komen wonen. Zelfs een hereniging met Hannah is niet onmogelijk, alhoewel die op het punt staat uitgehuwelijkt te worden als kindbruid aan één van de Commandanten.




Je kan zeggen wat je wil, maar The Handmaid's Tale is een feuilleton dat elk seizoen zichzelf opnieuw uitvindt. De allianties verschuiven voortdurend, personages die in staat zijn elkaars bloed te drinken, worden door de omstandigheden gedwongen samen te werken, en het resultaat is een gruwelijke cocktail van religieus extremisme en schijndiplomatie waar niemand beter van wordt. Het acteerwerk is zoals vanouds ijzersterk, met Elizabeth Moss die naast Bradley Whitford tevens een paar afleveringen regisseert. Het enige wat een beetje suspension of disbelief vraagt, is dat je in seizoen 5 zomaar vanuit Canada het stuk niemandsland en vervolgens Gilead kan binnenwandelen alsof het de ingang van de supermarkt is.

BEELD EN GELUID
Ongelofelijk maar waar, de twee laatste seizoenen van The Handmaid's Tale, niet meer uitgebracht door Fox maar door Warner, zijn van Nederlandse ondertiteling voorzien! Op een Blu-raybox met allezes de seizoenen zal het voorlopig wachten blijven, maar dit is toch al een kleine stap vooruit in de goede richting, zij het dat je je de vraag kan stellen of Engels-onkundigen zomaar gaan instappen in seizoen 5, waar de vorige 4 seizoenen geen Nederlandse vertaling kregen. Het beeld is vanouds somber en gedesatureerd, wat de niet al te vrolijke stemming in het niet al te vrolijke Gilead moet onderstrepen. De rode gewaden van de dienstmaagden zijn zodanig donkerrood dat het bloed lijkt, en dat zal allicht ook wel weer geen toeval zijn. De Engelse Dolby Digital 5.1-variant ondersteunt sporadisch goed de actie die in de reeks waar te nemen is, vooral wanneer iemand een pistool trekt, wat dit seizoen nogal eens gebeurt, en de soundtrack blijft een heerlijke keuze van voor de omstandigheden foute popsongs, met onder meer dit keer het brede spagaat van The Beach Boys tot Billie Eilish.




EXTRA'S
Extra's worden in Gilead afgestraft met kruisiging.

CONCLUSIE
Margaret Atwoods boek is al lang passé in de verhaallijn, en toch weten de makers hier keer op keer weer boeiende verhaallijnen uit hun duim te zuigen die geheel op het grimmige élan verdergaan. Deze keer eens een dvd met Nederlandse ondertiteling - may the lord open!