FILM
Constance Sumner (Diane Lane) voelt zich ondergeapprecieerd in haar huwelijk met Edward (Richard Gere), hetgeen routineus maar weinig geïnspireerd voortkabbelt, zwalpend tussen haar carrièregedreven echtgenoot en hun etterachtig zoontje, Charlie (Erik Per Sullivan). Wanneer Connie op een dag in een storm tegen de flamboyante Franse boekhandelaar Paul Martel (Olivier Martinez) aanloopt, beginnen de twee een stormachtige verhouding, gebaseerd op seks, seks en nog eens seks. Occasioneel kan Edward zijn vrouw eens betrappen op een leugentje, maar één van zijn werknemers, die het paar in een café heeft bezig gezien elkaar te bepampelen, praat zijn mond voorbij wanneer hij ontslagen wordt. Edward schakelt een privé-detective in, die hem prompt een reeks compromitterende foto's bezorgt. Connie twijfelt intussen over haar gevoelens voor Paul, zeker wanneer ze ontdekt dat ze niet zijn eerste scharrel is, en ook niet zijn laatste. Edward zoekt Paul op in zijn appartement, en in een opwelling slaat hij 's mans hersens in. Hij probeert zich zo goed mogelijk van het lijk te ontdoen, maar wanneer de politie voor de deur staat, worden Edward en Connie geconfronteerd met elkaars leugens.




Adrian Lyne heeft de naam om "controversiële" films te maken. Lees: films over relaties, overspel, seks en diens meer, die misschien dertig jaar geleden als "schandaalfilms" zouden betiteld worden, maar intussen zijn we wel meer gewoon geworden. Af en toe komt de man voor de dag met briljante uitgangspunten, zoals in films als Indecent Proposal, af en toe pure crap zoals 9 1/2 Weeks, dat eigenlijk bij de pornosectie hoort. Mijn mening over Unfaithful is in de jaren een stuk milder geworden. Unfaithful is een niet altijd even meeslepend maar wel doorzichtig relatiedrama dat op een geloofwaardige manier de gevolgen van ontrouw en schuldgevoel verkent. De film neemt rustig de tijd om de emoties van de personages op te bouwen, waardoor de spanningen geleidelijk toenemen. Diane Lane overtuigt niet echt met haar vertolking, waarin ze de innerlijke strijd van haar personage tracht over te brengen. Richard Gere daarentegen levert een solide prestatie als getormenteerde echtgenoot, die buiten zichzelf treedt van woede en voortdurend een ketel speelt die op het punt staat over te koken. De compleet gedemodeerde macho - het typetje dat Olivier Martinez ten berde brengt is dan weer een afstotelijk figuur. Eigenlijk zitten in deze film gewoon géén sympathieke personages: één is een overspelige vrouw, de tweede is een afgelikte gigolo en de derde een moordenaar.




Regisseur Adrian Lyne creëert een stijlvolle en sfeervolle film met fraaie cinematografie en een zorgvuldig opgebouwde spanning. Hoewel het verhaal niet bijzonder vernieuwend is en sommige ontwikkelingen enigszins voorspelbaar aanvoelen - en dan drukken we ons nog voorzichtig uit - blijft de film boeien dankzij de emotionele intensiteit. De combinatie van romantiek, drama en psychologische spanning zorgt ervoor dat Unfaithful meer is dan een doorsnee thriller. Eens Gere ongeveer halverwege de film de hersens van zijn rivaal in elkaar ramt, wordt de plot gelukkig wat interessanter én bloediger, en ga je zowaar nog hopen dat hij ongestraft met de moord weggeraakt. Al met al is het een verzorgde en onderhoudende film die vooral indruk maakt door de menselijke emoties centraal te stellen en daardoor een lichtjes positieve indruk achterlaat.

BEELD EN GELUID
De Blu-ray-uitgave van Unfaithful biedt een propere audiovisuele presentatie die goed aansluit bij de ingetogen sfeer van de film. Het beeld oogt scherp genoeg om de vele details in gezichten, interieurs en stadsomgevingen goed tot hun recht te laten komen, terwijl de natuurlijke kleurweergave en het solide contrast bijdragen aan een filmische uitstraling. Toch maakt Lyne gebruik van enkele softe shots, waarschijnlijk voor de sfeerschepping. De transfer behoudt een fijne filmkorrel, waardoor het oorspronkelijke karakter van de opname behouden blijft. In enkele donkere scènes is een lichte afname van detail zichtbaar, maar dat doet nauwelijks af aan de algehele beeldkwaliteit.




Ook op geluidsvlak presteert de Blu-ray degelijk. De soundtrack legt de nadruk op heldere dialogen, die steeds goed verstaanbaar blijven, terwijl de subtiele muziek en omgevingsgeluiden de spanning en emotionele lading effectief ondersteunen. De ronduit mooie soundtrack van Jan A.P. Kaczmarek spint hier het meeste garen bij. De surroundkanalen worden voornamelijk gebruikt om een ruimtelijke ambiance te creëren in plaats van spectaculaire effecten, wat goed past bij het karakter van de film. Hoewel deze uitgave geen demonstratiemateriaal is voor een thuisbioscoop, levert zij een verzorgde en evenwichtige beeld- en geluidsweergave die de kijkervaring zonder meer ten goede komt. Zowel wat beeld en geluid betreft mogen we wat deze release betreft niet klagen, dus.

EXTRA'S
We krijgen op deze disc een erg leuke selectie aan extra's voorgeschoteld, gelijk aan die van de dvd. Eerst en vooral is er een audiocommentaar over de volledige lengte van de film door regisseur Adrian Lyne, en bij 11 specifieke scènes is er een klein stukje scène-specifiek audiocommentaar (55:37) voorzien door acteurs Olivier Martinez en Diane Lane. Dan zijn er 11 verwijderde scènes (17:28) met optioneel commentaar door regisseur Adrian Lyne (17:28), waronder een alternatief einde, dat het oorspronkelijke open einde van de film wat geweld aandoet. Dan komen we aan de making of-documentaires. In de eerste, An Affair to Remember: On the set of Unfaithful (15:49) licht Adrian Lyne zijn visie op de film toe, doorspekt met behind the scenes-fragmenten. Vervolgens vinden we Anne Coats on Editing (8:54), zoals de naam het zegt een interview met editor Anne Coates terug, zonder beeldmateriaal uit de film, en een Charlie Rose Interview (18:52), een fragment uit The Charlie Rose Show, met naast filmfragmenten ook stukjes interview met Richard Gere en Diane Lane. In A Conversation With... komen daarna Richard Gere (5:38), Diane Lane (9:42) en Olivier Martinez (7:22) nog eens in grote lijnen hetzelfde zeggen dan in de andere bijdragen. We vinden tot slot nog 3 galerijen Director’s Script Notes, een reeks scenario-aantekeningen van de regisseur, en een trailer (2:17) terug. Ook het easter egg (2:06) is er nog, maar het is niet langer verborgen.




CONCLUSIE
Unfaithful is een film die moet rijpen, en zeker bij een eerste visie lijkt deze niet makkelijk, want je voelt jezelf betrapt als een gluurder. Ten opzichte van mijn visie uit 2003 geef ik daarom een half puntje bij. We krijgen van Fox wel een mooie presentatie en vooral extra's die de moeite waard zijn.