SERIE
Een hagenridder is een ridder zonder meester. Dunk, ser Duncan de Lange (Peter Claffey) is er zo één. Hij heeft altijd schildknaap gespeeld voor de meer dronken dan nuchtere ser Arlan van Penningboom (Danny Webb), en heeft van hem naast lessen in ridderschap ook geregeld slaag gekregen - op één keer na had hij het telkens verdiend - maar als de nobele ser Arlan op een dag gewoon doodvalt, moet Dunk zijn eigen boontjes zien te doppen. Hij reist af naar Esfoort omdat daar een toernooi wordt gehouden, en hij misschien zijn schamele bezittingen kan aanvullen door winst in het steekspel, maar hij heeft amper geld om zich in te schrijven, en als hij verliest, is hij meteen alles kwijt. In een herberg ontmoet hij een kaal staljongetje dat zichzelf Ei (Dexter Sol Ansell) noemt, en die per se schildknaap wil spelen voor de hagenridder. Die is daar aanvankelijk niet mee gediend, maar wanneer Dunk op het toernooi arriveert en merkt dat Ei hem al die tijd heeft gevolgd, belooft hij de zaak tenminste aan te zien tot na het toernooi.




Om te beginnen heeft Dunk problemen met zich in te schrijven, want niemand wil hem op zijn woord geloven dat hij ridder is. Hij schuimt alle edelen af in de hoop dat ze zich ser Arlan herinneren, maar uiteindelijk weet hij met zijn brutaliteit toch de gunst van prins Baelor Targaryen (Bertie Carvel) te verwerven. De Targaryens zitten echter met een groter probleem: Baelors broer Maekar (Sam Spruell) is op weg naar het toernooi twee van zijn prinsen kwijtgespeeld, Daeron (Henry Ashton) en de jonge Aegon. Die laatste is feitelijk Ei, die zich incognito tussen de massa heeft begeven omdat zijn zin voor avontuur hem heeft ingegeven dat hij wil weten wat er in de wereld te koop is. Aan het toernooi doet echter ook nog een andere zoon van Maekar mee, Aerion (Finn Bennett), een sociopaat eerste klas, die Dunk aanvankelijk voor een bediende aanziet. Wanneer Aerion een poppenspeelster aanvalt waar Dunk een oogje op heeft, omdat ze hem beledigd zou hebben, doet Dunk het ridderlijke ding en slaat Aerion een tand uit. Het levert hem een ticketje richting cel op. Normaal staat op zoiets de doodstraf, maar Dunk eist een tweegevecht. De laffe Aerion weigert, maar eist op zijn beurt een gevecht van zeven tegen zeven: als Dunk erin slaagt zes andere ridders te vinden die in zijn rechtvaardige zaak geloven, mag hij het opnemen tegen een groep van zeven rond Aerion. Lang ziet het er naar uit dat Dunk er maar vijf bij elkaar weet te sprokkelen, totdat er vanuit zéér onverwachte hoek hulp komt. Met dramatische gevolgen.




Wat maakt A Knight Of The Seven Kingdoms beter dan die andere Game Of Thrones-spinoff House Of The Dragon? De voornaamste reden moet gezocht worden in het feit dat deze reeks wel rechtstreeks gebaseerd is op de drie novellen rond Dunk en Ei die George R.R. Martin zelf heeft geschreven, waar House Of The Dragon eerder is gebaseerd op het opstellen van een ellenlange stamboom van de Targaryens waar iedereen hetzelfde heet en waar een kat haar jongen niet meer in terugvindt. Ten tweede bevat A Knight Of The Seven Kingdoms humor, toegegeven, niet altijd van de fijnste soort, maar beter dan niks. Dunk en Ei zijn twee personages die je in dit seizoen naar elkaar toe ziet groeien, zelfs nadat Ei moet toegeven dat hij eigenlijk een Targaryen-prins is, en wat Dunk betreft, is een lovable loser altijd een goed rolmodel voor een held. Ondanks het feit dat hij er op het slagveld niet zo veel van bakt, strijdt hij altijd voor de rechtvaardige zaak, het beschermen van de zwakkeren, dit in tegenstelling tot de hauteine ridders van Targaryen en hun volgelingen.




Ten derde duurt de reeks maar zes (kortere) afleveringen, wat zowat overeenstemt met de lengte van de novellen, en is er geen ruimte voor oeverloos opvulmateriaal; wel krijgen we in de vijfde afleveringen, terwijl Dunk bewusteloos op het slagveld ligt, een mooie en lange flashback van zijn jeugdjaren, waarin we zien hoe hij uiteindelijk de schildknaap van een hagenridder is geworden. Een andere verdienste is dat je van de twee andere reeksen van Martin niet te veel moet weten om het verhaal te kunnen volgen, en je voor de verandering eens niet rond de oren geslagen wordt met adellijke huizen van hier en adellijke huizen van ginder. Er spelen overigens geen echt gekende acteurs mee in de reeks die de aandacht naar zich toetrekken, en ook dat is een pluspunt.




Dit eerste seizoen, gebaseerd op het boek De Hagenridder, is alvast een eerste schot in de roos van deze spinoff. Hopen dat de twee andere boeken ook met de nodige égards worden behandeld.

BEELD EN GELUID
In 4K krijgen we drie afleveringen per schijf, en zo twee schijven. Dit laat toe dat de beeldkwaliteit optimaal benut wordt, en we onder meer veel detail zien in het eerste nachtelijke steekspel in aflevering 3. De opnames voor de reeks werden gemaakt in Noord-Ierland, wat waarschijnlijk weer voor extra toeristen zal zorgen, en het weer is daar vaak donker en regenachtig. Ook zien we mooie maar donkere texturen op de ruwe stoffen die de bewoners van de Vlooienzak moeten dragen, maar ook de kledij van de adel is doorgaans donker met kleuren donkerrood en gedempt goudgeel. We zien voor de rest zeer goed contrast, onder meer in de stal in de eerste aflevering, en in verhouding tot de andere twee reeksen zijn er geen draken (toch geen echte) te zien, dus de computereffecten maken hier eerder plaats voor praktische props. Dit komt zeker het realisme ten goede. Er is een Dolby Atmos-track aanwezig die al van de eerste scène, waarin Dunk ridder Arlan in de regen begraaft (nu ja), een indruk begint te maken. De toernooiscènes zijn heftig en compromisloos, en in de tenten waar wordt gefeest klinkt langs de surrounds overal gezang en geklink van bekers. Ramin Djawidi paste voor de soundtrack, maar Dan Romer weet een meer middeleeuws getint en minder bombastisch geheel te brengen!




EXTRA'S
Er zijn 6 documentaires "Into the episode" (33:46) die telkens wat making of-materiaal bieden van de respectievelijke afleveringen, en op de eerste disk krijgen we nog een uitgebreide documentaire over het production design, Building A Knight of the Seven Kingdoms (34:58). Op de tweede schijf is er een elektronisch perspakket Welcome to A Knight of the Seven Kingdoms (Extended) (4:15) en een flauwe Blooper reel (1:39). Daarnaast zijn er nog drie documentaires A Knight In The Making over respectievelijk Episode 1 (16:57), Episodes 2 and 3 (20:49) en Episodes 4, 5 en 6 (27:47), die zeer overlappen met de Into the episode-featurettes. Tot slot krijgen we nog twee Character Pieces: uiteraard één over Dunk (1:28) en één over Ei (1:14). Tot slot neemt de overigens schitterende kindacteur die Ei speelt ons mee op het toernooiveld in Ashford Meadow Set Tour with Dexter Sol Ansell (2:17).

CONCLUSIE
A Knight Of The Seven Kingdoms heeft de verdienste rechtstreeks afgeleid te zijn van Martins werk. Wat er gebeurt als dat niet het geval is, hebben we spijtig genoeg in het laatste seizoen van Game Of Thrones gezien. Dit is een uitstekende 4K!