FILM
Zeven jaar nadat de oorlog in Troje is afgelopen, spoelt koning Odysseus (Ralph Fiennes), de man die de list met het paard heeft bedacht, aan op het eiland Ithaka, zijn thuis. Het koninkrijk is intussen onherkenbaar: de vrijers verdringen zich met bosjes bij zijn vrouw Penelope (Juliette Binoche), en zijn zoon Telemachos (Charlie Plummer), die hem nooit heeft gezien, haat hem. Odysseus zou nog liefst in de grond kruipen van schaamte, maar hij wil zijn rechtmatige plaats niet opeisen omdat hij weet dat dat weer gepaard zal gaan met bloedvergieten, en na de jaren van oorlog lijdt hij duidelijk aan post-traumatische stress. Zijn vrouw houdt de pretendenten af door te beweren dat eerst haar weefwerk af moet zijn vooraleer ze zal kiezen, maar 's nachts trekt ze de geweven draden weer uit, zodat het werk maar blijft aanslepen. Vroeg of laat hebben de mannen dit echter in het snotje, en ze eisen dat ze kiest. Daarom bepaalt ze dat, diegene die de boog van Odysseus kan opspannen en door een rij geëtaleerde zwaarden kan schieten, haar nieuwe man wordt...




Op het moment van schrijven is Christopher Nolan voor zijn volgend project ook bezig met de verfilming van deze meer dan 2500 jaar oude vertelling van Homeros; de Italiaanse regisseur Uberto Pasolini heeft er echter alle magische elementen uitgelaten, en focust op de periode tussen het aanspoelen van Odysseus op het strand van Ithaka tot de hereninging met Penelope. Geen cycloop, geen sirenen, geen tovenares Circe en geen nimf Calypso, alhoewel er ergens in de film wel gehint wordt dat Odysseus een tijd lang bij een andere vrouw heeft doorgebracht. Wat er van het verhaal overschiet is daarom bitter weinig, en hier en daar voelt de film als langdradig aan. De focus ligt op het PTSS van de hoofdrolspeler, die overigens wel zeer goed vertolkt wordt door Ralph Fiennes, maar het lijkt soms alsof deze film op een shoestring budget is gedraaid, want alle sappige stukken uit de Odyssee zijn er uitgelaten. Ook is acteur Charlie Plummer als Telemachos compleet miscast, want er is geen hond die gelooft dat die jongen 18 jaar is. De echte Telemachos behoort nog niet droog achter de oren te zijn. Daarnaast valt het op dat zelfs Juliette Binoche niet over de eeuwige jeugd beschikt...




De Odyssee is een mijlpaal in de wereldliteratuur, naast De Ilias, en geldt als één van de eerste fictiewerken ooit. Een dergelijke behemoth verfilmen vraagt dan ook een bijzondere inspanning, en helemaal tot zijn recht komt Uberto Pasolini toch niet met het bronmateriaal. We zijn wel razend benieuwd wat Nolan ervan gaat maken.

BEELD EN GELUID
Naar wat intussen traditie is geworden gooit The Searchers de film op een single layer-disk zonder al te veel plichtplegingen. Enerzijds zijn we blij dat ze nog Blu-rays aanbieden, want deze film schreeuwt echt wel op een HD-transfer, met vooral de Griekse eilanden die een prachtig natuurdecor bieden voor deze film. Eén en ander is wel aan de donkere kant gefilmd, en vooral de beelden in het paleis van Odysseus zijn ronduit donker. Veel effecten zijn er qua geluid niet want The Return is voornamelijk een praatfilm, maar áls ze er zijn, weten ze wel indruk te maken, zoals het klotsen van de zee of de knokpartij op het einde. De muziek is van de hand van Rachel Portman, maar die heeft al betere soundtracks geschreven.




EXTRA'S
U had toch niet verwacht dat Odysseus een speelgoedpaardje uit Troje had meegebracht, wel? U zal zelf naar de souvenirwinkel moeten.

CONCLUSIE
De Odyssee verfilmen is een prestigieus project op zich, en Uberto Pasolini is geslaagd maar pas na deliberatie, en dan nog voornamelijk dankzij de zelden teleurstellende Ralph Fiennes.