FILM
The Power Of The Dog is een langzaam opgebouwd psychologisch drama dat zich afspeelt in het ruige Montana van 1925 en draait om macht, onderdrukte emoties en verborgen intenties. De film volgt de rijke ranch-eigenaren en broers Phil (Benedict Cumberbatch) en George (Jesse Plemons) Burbank. Phil is charismatisch maar wreed, intellectueel en manipulatief. Hij hecht sterk aan een stoer, traditioneel beeld van mannelijkheid en bewondert zijn overleden mentor Bronco Henry. George daarentegen is zachtaardiger, beleefder en verlangt naar een rustiger leven.




Tijdens een veedrijftocht ontmoeten ze Rose Gordon (Kirsten Dunst), een weduwe die een klein restaurant runt, en haar zoon Peter (Kodi Smit-McPhee), een gevoelige en wat zonderlinge jongen. George ontwikkelt gevoelens voor Rose en trouwt uiteindelijk met haar, waarna zij en Peter bij hem op de ranch intrekken. Vanaf dat moment begint Phil een psychologisch spel. Hij kleineert Rose subtiel maar constant, wat haar zelfvertrouwen ondermijnt en haar langzaam richting alcoholisme duwt. Tegen Peter is hij aanvankelijk openlijk vijandig en spottend, vooral omdat Peter niet voldoet aan zijn idee van "mannelijkheid". Gaandeweg verandert Phils houding tegenover Peter echter. Hij neemt hem onder zijn hoede en leert hem vaardigheden zoals het vlechten van een touw van ruwe huiden. Dit lijkt een onverwachte zachtheid te tonen, maar er hangt een onderliggende spanning: het is onduidelijk of Phil Peter echt accepteert of hem op een andere manier probeert te domineren.




Intussen ontdekt Peter geheimen over Phil, waaronder zijn verborgen kwetsbaarheid en mogelijk onderdrukte verlangens. Peter, die door anderen vaak wordt onderschat, blijkt veel scherper en berekender dan hij lijkt. De climax van de film is subtiel maar krachtig: Peter neemt een ogenschijnlijk onschuldige maar fatale beslissing die leidt tot Phils dood. Is dit een ongeluk of heeft Peter dit bewust veroorzaakt om zijn moeder te beschermen tegen Phils destructieve invloed? Come and see...




The Power Of The Dog is geen film die je zomaar eventjes kijkt. Het is een film die je langzaam ontleedt terwijl hij zich afspeelt. Dat maakt hem tegelijk indrukwekkend én voor sommige kijkers frustrerend. Wat sterk opvalt, is het tempo. De film neemt bewust de tijd en weigert klassieke spanning of duidelijke actie te bieden. In plaats daarvan bouwt hij een beklemmende sfeer op via stiltes, blikken en kleine gedragingen. Dat is gedurfd, maar vraagt ook geduld. Wie verwacht dat er veel gebeurt, zal zich misschien vervelen. Maar wie zich laat meeslepen, merkt dat bijna elke scène betekenis heeft. De personages zijn zonder twijfel het sterkste element. Vooral Phil is fascinerend: hij is tegelijk afstotend en intrigerend. Zijn harde gedrag verbergt duidelijk iets diepers, en dat maakt hem menselijk zonder hem sympathiek te maken. Ook Peter is interessant, juist omdat hij zo moeilijk te doorgronden is. Je denkt hem te begrijpen, tot je beseft dat hij misschien iedereen een stap voor is.




De film speelt sterk met thema's zoals mannelijkheid en onderdrukte gevoelens. Het toont hoe destructief het kan zijn als mensen niet zichzelf kunnen zijn. Dat wordt nergens expliciet uitgelegd, maar zit subtiel verweven in het verhaal. Dat is een kracht, al kan het ook afstand creëren voor kijkers die meer duidelijkheid willen. Het einde is misschien het meest controversiële onderdeel. Het is stil, bijna ongemerkt, maar tegelijk schokkend als je beseft wat er echt gebeurd is. Sommigen zullen dit briljant vinden, anderen onbevredigend omdat het niet uitgesproken wordt. The Power Of The Dog is een artistiek sterke en intelligente film, maar geen toegankelijke. Het is eerder een film om over na te denken dan om van te genieten op een klassieke manier. Als je houdt van subtiele psychologie en open interpretatie, is dit een aanrader. Zoek je spanning of duidelijkheid, dan kan hij tegenvallen. De film was genomineerd voor Oscar voor beste film, maar moest de prijs uiteindelijk laten aan het betere Coda. Als troostprijs kreeg Jane Campion het beeldje voor beste regie.

BEELD EN GELUID
De Criterion-release van deze Netflix-original is mooi gedetailleerd en toont met veel aardekleuren het Wilde Westen van Montana anno 1925. De belichting is echter niet altijd even sterk, en ook het contrast is aan de matte kant. Wellicht is echter één en ander intentioneel, om aan te sluiten bij het sombere timbre van de film, want artefacts of dergelijke zitten er niet in de beeldband. We krijgen een mooie Dolby TrueHD Atmos 7.1.4-mix die eigenlijk meer dan voldoende is voor een film waarin veel stiltes vallen. Echte scènes waarin de surrounds indruk maken zijn er niet, behalve links en rechts een verdwaalde koe. Wel klinkt het geluid van de piano van Rose en de banjo van Phil goed door. Jonny Greenwood's score rendeert, maar is net als de film niet de meest toegankelijke.




EXTRA'S
De UHD bevat geen extra's; die staan op de bijhorende Blu-ray. Behind the Scenes with Jane Campion (17:31) bevat een interview met de regisseuse, die het onder meer heeft over het originele boek van Thomas Savage en over het werken met de cast. Reframing the West (28:14) bevat bijdragen van Campion, alsook de vier belangrijkste castleden en een hoop crewleden, die hun visie oevr de film delen. In The Women Behind The Power of the Dog (23:30) krijgen we een rondetafelgesprek met regisseur Jane Campion, producente Tanya Seghatchian, cameravrouw Ari Wegner en actrice Kirsten Dunst. Er is nog een audio-interview "Anatomy of a Score" (13:25) met regisseuse Jane Campion en componist Jonny Greenwood over de score, en een interview met auteur Annie Proulx (13:18), die parallellen trekt met haar eigen kortverhaal Brokeback Mountain. Afsluiten doen we met een trailer (2:09).

CONCLUSIE
The Power Of The Dog is geen spek voor ieders bek, vooral door het moordend trage tempo, maar uiteindelijk levert de film wel voer voor discussie. Criterion maakte er naar goede gewoonte een prima 4K-presentatie van.